donderdag 30 april 2009

In training

Poeh zeg... ben blij dat ik even rustig kan zitten om weer wat te typen. Om mijn imago wat op te vijzelen ben ik nu wat intensiever in training gegaan, zodat mijn huisgenoten er wat meer vertrouwen in krijgen, dat ik best een muisje kan vangen. Gelukkig helpen ze me ook en geven me allerlei attributen om mee te trainen: dozen, lege keukenrollen, doppen, kurken met een touw eraan. Wat ze echter nog steeds niet leuk vinden is dat ik hen ook aanval. Wordt toch wat minder op prijs gesteld.

En ondertussen geven ze me maar allerlei namen... terwijl ze best weten dat mijn officiële naam van stand ´Lucretio Van Mama Kecha tot Pan & Paz´ is.
´Hooligan´ is één van de vele namen. Ik snap echt niet waarom. Wat heb ik nou te maken met Engelse voetbal-supporters? En dan die naam ´Asjemenou´, ts... Schijnt iets Nederlands te zijn. Een reclame-leeuw ofzo en ik blijk net ze verontwaardigd te kunnen kijken. Om diezelfde reden noemen ze me soms ook Loekie. Dat kan nog een koosnaampje zijn voor Lucretio, dus okee, daar kan ik wel mee leven. Maar 'Locito'??? (kleine gek??? of Gekkie???). Geen idee waar dat vandaan komt. Ik ben een volledig normale kat. Euh... voor zover ik dat kan nagaan, want ik ben ik mijn korte kattenleven nog maar weinig normale katten tegen gekomen, alleen mijn moeder en mijn zusje. Ik hoorde dat het goed met ze gaat, want mijn huisgenoten zijn kortgeleden bij ze op bezoek geweest en ze deden me de groeten. Dat is dan wel weer aardig.

Nee, de naam waar ik, behalve mijn echte naam, het meeste mee kan instemmen is zoals mijn nieuwe mammie me vaak aanspreekt als ze me weer eens zo nodig op moet tillen, of fijn over mijn rug aait: ´Gattito lindo´. Voor de Nederlanders onder mijn lezerspubliek zal ik het toch maar even vertalen; het betekent ´Mooi Katje´. Ik weet dat het zo is, maar het is best fijn om dat af en toe te horen. En kijk maar, hoe ze gelijk heeft:






Ach, met mijn huisgenoten is het uiteindelijk best goed toeven. Nee, dan die nitwit die hier overdag komt helpen het eten klaar te maken voor de andere katten. Hij heeft het nog niet zo goed begrepen. Ik ben hier toch om de muizen uit de bakkerij te houden? Dat betekent in mijn ogen dus vrije toegang tot de bakkerij. Nee, hij denkt het beter te weten. Twee dagen geleden was ik op speurtocht in de bakkerij en hij trekt me aan mijn staart nota bene, tevoorschijn vanachter de een grote ton met meel, zet me ruw uit de bakkerij en geeft me nog een tik tegen mijn billen ook!! Nou vráág ik je....!!!! Zo gedraag je je niet tegenover een kat van stand! Ik zin nog op wraak, hoewel het misschien beter is de hele affaire maar te vergeten en te vergeven. Ik denk er nog even over na.

Ondertussen kan ik het beter vinden met de dame die ze ´tia´ (´tante´) noemen. Zij geeft me zo nu en dan wat te eten en ze helpt me met mijn training. Zij heeft wat beter door hoe het leven van een bakkerijkat in elkaar steekt. Ik hoorde haar zelfs tegen de nitwit zeggen dat ik een deel van de familie ben. Ja, natuurlijk! Hoe zou iemand daar aan kunnen twijfelen.


Enfin, u bent weer enigszins op de hoogte van mijn beslommeringen. Ik ben na mijn stevige training en het schrijven van deze belangrijke informatie toe aan een siësta.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten